W 1949 zdobył tytuł magistra nauk ekonomicznych w Szkole Głównej Planowania i Statystyki (dawnej SGH).

Od sierpnia 1945 działał w Polskim Stronnictwie Ludowym. W grudniu 1947 przeszedł do „lubelskiego” SL, z którym w listopadzie 1949 przystąpił do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. Od 1959 do 1973 zasiadał w Naczelnym Komitecie tej partii. Pełnił też funkcje wiceprezesa Centralnego Związku Kółek Rolniczych i później prezesa Związku Spółdzielni Oszczędnościowo-Pożyczkowych.

W 1957, 1961, 1965 i 1969 uzyskiwał mandat posła na Sejm PRL. Zasiadał w Komisji Rolnictwa i Przemysłu Spożywczego oraz w Komisji Nadzwyczajnej do opracowania projektu ustawy o Najwyższej Izbie Kontroli (II kadencja), w trakcie II i V kadencji zasiadał w Komisji Handlu Wewnętrznego (w V kadencji przewodniczący komisji). Ponadto w II i III kadencji pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Komisji Handlu Zagranicznego, a w IV Komisji Przemysłu Lekkiego, Rzemiosła i Spółdzielczości Pracy. Członek Polskiej Grupy Unii Międzyparlamentarnej w trakcie IV kadencji.