Swoje przeżycia obozowe opisała w książce „La Traversée de la nuit”.
Lata powojenne thumb|Tablica pamiątkowa na domu Geneviève de Gaulle, Rennes Po wyjściu z obozu poznała Bernarda Anthonioza (1921–1994), również uczestnika Ruchu Oporu, mecenasa sztuki i przyjaciela artystów. Para ślub wzięła w 1946 roku i doczekała się czwórki dzieci. Jej mąż był krewnym André Malraux, francuskiego ministra kultury w drugim rządzie Charles’a de Gaulle’a. Na zaproszenie ministra Bernard Anthonioz zostaje chargé de mission, a Geneviève zajmuje się badaniami naukowymi w ministerstwie kultury.
Wkrótce po wyzwoleniu wraz z Marie-Claude Vaillant-Couturier założyła l’Association des Anciennes Déportées et Internées de la Résistance (l’ADIR) (), stowarzyszenie którego członkowie wspierają ofiary prześladowań oraz prowadzą obszerną pracę dokumentującą zbrodnie nazistowskie. Członkowie tego stowarzyszenia m.in. występowali jako świadkowie podczas procesów nazistów.