Wiedźma spogląda w prawo, przygryzając zębami dolną wargę a jej usta układają się w zawadiacki uśmiech.

W 1897 roku Ries wykonała popiersie amerykańskiego pisarza Marka Twaina (1835–1910), który pozował jej w jej studio.

Ries i jej prace chwalił m.in. austriacki poeta i pisarz Stefan Zweig (1881–1942), który w 1902 roku pisał o Ries, że może stać się tym dla rzeźby, czym Baudelaire był dla poezji.

Ries pracowała i wystawiała w Wiedniu. Swoje prace prezentowała na wystawach Secesji Wiedeńskiej w latach 1899–1905. Jej prace znalazły się także na wystawach światowych w Paryżu w 1900 roku i w Rzymie w 1911. Od 1901 roku Ries była członkinią grupy Ośmiu Artystek (niem. Acht Künstlerinnen) i wraz z tą grupą w latach 1901–1909 wystawiała swoje prace na wystawach organizowanych przez Gustava Pisko (1866–1911).

W 1938 roku jej pracownia mieszcząca się w pałacu Lichtensteinów została najechana przez policję podczas „aryzacji” pałacu. Ries opuściła pracownię, zostawiając w niej wszystkie swoje prace, zamieszkała w VI.