Pantielejmon Nikołajewicz Lepieszynski (ros. Пантелеймон Николаевич Лепешинский, ur. we wsi Studieniec w obwodzie mohylewskim, zm. 29 września 1944 w Moskwie) – działacz rosyjskiego ruchu rewolucyjnego, doktor nauk historycznych, publicysta.
Życiorys Studiował na Uniwersytecie Petersburskim, z którego w 1890 został wykluczony i jednocześnie wydalony z Petersburga za działalność rewolucyjną (później zdał eksternistycznie egzaminy na Uniwersytecie Kijowskim) jako związany z Narodną Wolą. W 1892 prowadził działalność rewolucyjną w Sewastopolu, w 1894 wstąpił do kółka marksistowskiego w Petersburgu, w grudniu 1897 został aresztowany i skazany na 3 lata zesłania do guberni jenisejskiej, gdzie spotkał się z Leninem. W 1898 wstąpił do SDPRR, w sierpniu 1899 był jednym z 17 sygnatariuszy podpisu pod Protestem rosyjskich socjaldemokratów przeciw ekonomistom, w 1900 został agentem „Iskry” w Pskowie, był członkiem Komitetu Organizacyjnego II Zjazdu SDPRR. W listopadzie 1902 został aresztowany i ponownie zesłany do guberni jenisejskiej, skąd w grudniu 1903 zbiegł za granicę, w Genewie związał się z bolszewikami, był sekretarzem Rady Partii i jednym z założycieli biblioteki i archiwum KC SDPRR.