Autor i współautor ok. 200 artykułów naukowych i popularno-naukowych (w tym 152 na liście Web of Science); jego prace dotyczące funkcji komórek fagocytarnych w odporności były cytowane ponad 2700 razy (zob. Web of Science); publikował w czołowych naukowych czasopismach o zasięgu międzynarodowym, m.in. w Journal of Immunology, European J Immunolology, Immunology Today.
Jako jeden z pierwszych na świecie opublikował hipotezę dotyczącą roli neutrofilów w indukcji antygenowo-swoistej odporności humoralnej. W 1991 odkrył i opisał, że antygeny białkowe zmienione oksydacyjnie przez neutrofile silniej stymulują układ immunologiczny do produkcji przeciwciał. W latach 1990–1995 prowadził pionierskie badania nad rolą tlenku azotu w układzie immunologicznym. Jest współodkrywcą przeciwzapalnych właściwości pochodnych tauryny (głównego wolnego aminokwasu cytozolu neutrofili) i współautorem opisania roli tauryny w regulacji odczynu zapalnego. W ostatnich latach badał i opisał wpływ biofilmu bakteryjnego w aktywacji autoagresywnych komórek odczynu zapalnego (zaproponował termin – biofilm-associated neutrophils).
Nagrody Złoty Medal „Za długoletnią służbę”, Zespołowa Nagroda Ministra I stopnia „Za wybitne osiągnięcia naukowe”.