W okresie Polski Ludowej Po wojnie władze miasta podjęły decyzję o ponownym uruchomieniu linii komunikacyjnych. W 1951 roku kursowały dwie linie autobusowe. W 1953 roku utworzono trzecią linię do fabryki M-7 (dzisiaj ATB Tamel). W 1957 roku obsługą linii zajęło się Miejskie Przedsiębiorstwo Autobusowe. Firma obsługiwała 5 linii autobusowych. W 1960 roku udało się połączyć wszystkie podmiejskie osiedla z centrum miasta. W latach 1962–1968 utworzono kolejne linie oraz wydłużono istniejące. Rozwijano siatkę połączeń, w 1968 roku istniało już 18 linii. Autobusy kursowały do miejscowości: Skrzyszów, Zgłobice, Lisia Góra, Breń, Poręba Radlna, Wałki, Pogórska Wola, Niedomice, Żabno, Tarnowiec, Wola Rzędzińska i Nowodworze. W latach 1968–1973 utworzono kolejne połączenia z okolicznymi miejscowościami. Takie połączenia uzyskali mieszkańcy: Pleśnej, Łękawicy, Łukowej i Wierzchosławic. W tym czasie z autobusów zniknęli konduktorzy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Komunikacja miejska w Tarnowie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.