Historia „Rostisław” był siódmym z pancerników eskadrowych zbudowanych dla Floty Czarnomorskiej w ramach 20-letniego programu rozbudowy floty z lat 1883-1902. Autorem jego założeń konstrukcyjnych był naczelnik Morskiego Ministerstwa, adm. . Miał być niewielkim, a przez to tanim pancernikiem, o możliwie silnym uzbrojeniu (według podobnej koncepcji powstały wcześniej dwa brytyjskie pancerniki typu Centurion). Mniejsze zanurzenie miało także pozwolić na łatwiejsze działanie w rejonach przybrzeżnych. W 1892 i 1893 roku prowadzone były prace studyjne i projektowe, początkowo nad pancernikami o wyporności od 4750 do 6000 ton i głównym uzbrojeniu w dwa działa kalibru 229 mm lub 305 mm, jednakże takie małe rozmiary nie pozwalały na uzyskanie wartościowego okrętu i projekt ostatecznie powiększono. Projektantem był główny inżynier portu w Mikołajowie S. Ratnik, następnie A. Toropow. Projekt kadłuba ostatecznie oparto na budowanym dla Floty Bałtyckiej pancerniku „”, o wyporności projektowej 8880 ton, która jednak została faktycznie przekroczona w przypadku obu okrętów. Jako główne uzbrojenie zastosowano cztery nowe armaty kalibru 254 mm, lżejsze i słabsze od typowych dla przeddrednotów dział 305 mm, mając nadzieję na zachowanie mocy bojowej dzięki większej szybkostrzelności.