Schwartz, A Nation in Waiting: Indonesia in the 1990s, Westview Press 1994, str. 32.. Manipulacje wyborcze W celu osłabienia innych ugrupowań, reżim rozpoczął ogólnokrajową akcję dyskredytowania głównych partii politycznych, które mogłyby zagrozić pozycji Golkar (przede wszystkim Indonezyjska Partia Narodowa oraz Parmusi będąca następczynią zdelegalizowanej wcześniej organizacji Masyumi)Ibidem.. Ponadto, w wyborach nie mogła wziąć udziału zdelegalizowana Komunistyczna Partia Indonezji będąca jedną z głównych sił politycznych w kraju przed objęciem władzy przez Suharto. Co więcej, członkom KPI oraz organizacjom z nią powiązanych odebrano bierne i czynne prawo wyborcze.
Urzędnicy oraz osoby pracujące w administracji państwowej w wielu przypadkach w sposób pośredni i bezpośredni byli zmuszani do głosowania na Golkar. Same urzędy zaś, miały obowiązek udokumentowania, iż "zebrały" odpowiednią liczbę głosów dla ugrupowania.
System wyborczy w porównaniu do wyborów z 1955 roku wspierał większe ugrupowania polityczne.