Po zakończeniu wojny i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. 26 sierpnia 1919 został zatwierdzony na stanowisku dowódcy I dywizjonu 5 Pułk Artylerii CiężkiejDz. Rozk. Wojsk. Nr 91 z 2 października 1919, poz. 3383.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 99 z 29 grudnia 1919, s. 2925 sprostowanie..
Został awansowany do stopnia podpułkownika artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923 był zastępcą dowódcy 11 pułku artylerii polowej w Stanisławowie. We wrześniu 1924 został przeniesiony do 7 pułku artylerii polowej w Częstochowie na stanowisko dowódcy pułku, a w następnym miesiącu przeniesiony do 24 pułku artylerii polowej Jarosławiu na stanowisko dowódcy pułku. Jako przynależny do tej jednostki w 1928 był oficerem placu Baranowicze. W 1934 jako podpułkownik artylerii przeniesiony w stan spoczynku był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VI jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto.