Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. W szeregach 21 pułku piechoty uczestniczył w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej, a w 1920 walczył w wojnie polsko-bolszewickiej (na początku 1920 stacjonował w Mińsku). Był dowódcą szkoły podoficerskiej macierzystego pułku. W 1921 wziął udział w III powstaniu śląskim, dowodząc grupą oblężniczą Grupy „Wschód”.
W drugiej połowie 1921 wyjechał do Ameryki Południowej, gdzie prowadził działalność społeczno-organizacyjną wśród polskiego wychodźstwa. Pełnił tam wtedy m.in. funkcje: Prezesa Związku Nauczycieli Szkół Polskich w Brazylii, komendanta głównego Towarzystwa Wychowania Fizycznego „Junak” tamże, Związku Towarzystw Sportowych Młodzieży Polskiej w Brazylii. Na kontynencie południowoamerykańskim przebywał dwa lata.