Andrzej Różycki herbu Rola (ur. ok. 1682 - zm. 9 grudnia 1749) – generał major, szef regimentu dragonów królowej wojska koronnego, działacz ewangelicki.
Życiorys Był synem Andrzeja (zm. 1709) starosty żytomierskiego, i Anny z Chrząstowskich, podstarościanki sądeckiej. W 1705 rozpoczął karierę w wojsku koronnym w autoramencie cudzoziemskim. W 1710 był majorem regimentu arkabuzjerów szefostwa Jerzego Dominika Lubomirskiego, podkomorzego koronnego W 1715 występował jako podpułkownik tego regimentu. W 1715 obrany komisarzem uczestniczył w rokowaniach przedstawicieli konfederacji tarnogrodzkiej z wysłannikami królewskimi w Lublinie od 13 czerwca do 31 lipca 1716, a następnie jesienią w Warszawie. Dał się wtedy poznać jako obrońca praw dysydentów, które w przygotowanym traktacie zamierzano ograniczyć. W 1717, po reorganizacji komputu koronnego został pułkownikiem regimentu dragonów królowej. W 1740 był mianowany generałem majorem, a w 1741 występował jako szef regimentu dragonów imienia królowej i tytułował się generałem jazdy.