W swych pismach kontynuował myśl Tomasz z Akwinu, Alfonsa Liguoriego. Nie był jednak niewolniczo zależny od nich. Jego refleksję charakteryzowała wolność myśli, połączona z solidną i zrównoważoną teologią, ujętą jasnym i rzeczowym językiem. Wielu ludzi na całym świecie, dzięki jego pismom poznało bogactwo chrześcijańskiej duchowości. W latach 1915–26 był mistrzem nowicjatu sulpicjanów w Issy. Przeszedł na emeryturę w 1926 r. i zamieszkał w Wyższym Seminarium w Aix-en-Provence, gdzie mieszkał aż do śmierci w 1932 r.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Adolphe Tanquerey – dzieła w bibliotece Polona
Kategoria:Francuscy teolodzy katoliccy Kategoria:Urodzeni w 1854 Kategoria:Zmarli w 1932