Pełniła także zaszczytne funkcje w spółdzielczości, w organizacjach wojewódzkich i krajowych. Przed przejściem na emeryturę, za zgodą Ministerstwa Oświaty i Wychowania utworzyła średnią szkołę zawodową w branży „konserwator wyrobów włókienniczych”. W roku 1970 przeszła na emeryturę. Przez wiele lat pracownicy pamiętali o swojej przełożonej, zapraszali na spotkania i odwiedzali ją w domu. Zmarła 10 października 2000 i spoczywa na cmentarzu katolickim w Sopocie. mały|grób Marii Ostrowskiej w Sopocie
Harcerstwo Maria wstąpiła do harcerstwa, jako uczennica progimnazjum w Lubawie w 1923, prowadziła zastęp. Jej drużynowy, profesor Wilhelm Słaby tak ją wspomina: „Zastęp żeński prowadziła Maria Ostrowska taktowna, zrównoważona, bardzo inteligentna uczennica, później profesorka i komendantka Chorągwi Gdańskiej (żeńskiej)” (SBZL, t. I). Po przyjeździe do Gdańska rozwijała działalność harcerek. Założyła Drużynę Harcerek im. Królowej Jadwigi w następnym roku, kolejną III Drużynę Harcerek im. Marii Konopnickiej. W 1931, kiedy utworzono hufiec harcerek, druhna Maria została jego komendantką. Z jej inicjatywy powstało wiele nowych drużyn i gromad zuchowych w dzielnicach Gdańska: na Siedlcach, w Brzeźnie, Nowym Porcie oraz w Pruszczu Gdańskim i Pszczółkach. Wzrosła liczba harcerek, zuchów i drużyn.