Kadłub okrętu wykonano głównie ze stopu żelaza w połączeniu z elementami drewnianymi. Żelazne opancerzenie w najgrubszym miejscu dochodziło do 114 mm. Zastosowano osiem przedziałów wodoszczelnych. Okręt wyposażono w maszynę parową o mocy 1200 KM wyprodukowaną przez brytyjską firmę John Penn and Sons, która napędzała jedną śrubę okrętową. Jako pomocniczy zastosowano napęd żaglowy.
Służba Po wejściu do służby okręt przez sześć lat służył w roli jednostki ochrony wybrzeża, przeznaczonej głównie do obrony portów. W 1872 roku przydzielono go do wykonywania zadań szkolnych. Okręt wycofano ze służby w 1875 roku i przeznaczono do zadań pomocniczych. Dzięki taranowi w części dziobowej, wykorzystywano go w Kilonii jako lodołamacz. Okręt skreślono z rejestrów marynarki 2 marca 1901 roku i sprzedano na złom za kwotę 72 tysięcy złotych marek. Złomowanie zakończyło się w 1902 roku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Monitory (okręty) Kategoria:Nazwy okrętów niemieckich Kategoria:Niemieckie okręty żaglowe Kategoria:Okręty z okresu XIX wieku Kategoria:Pruskie okręty