Rozprężające się skompresowane powietrze wydostając się na powierzchnię w widoczny sposób zdradzałoby bowiem pozycję zanurzonego okrętu podwodnego.
Głównym celem nowej broni miały być niewielkie jednostki, często przebudowane sampany, które ścigały amerykańskie okręty podwodne, od 1943 roku coraz częściej operujące na płytkich wodach przybrzeżnych. Jednostki te miały zbyt małe zanurzenie i zwykłe torpedy najczęściej przechodziły bezskutecznie pod ich dnem. W trakcie konferencji NDRC otrzymała zadanie rozpatrzenia możliwych modyfikacji torpedy Mk 24 w celu umożliwienia jej użycia z okrętów podwodnych przeciwko takim ścigaczom.
Po podjęciu decyzji o opracowaniu nowej torpedy, jej konstrukcja została powierzona przedsiębiorstwu telekomunikacyjnemu Bell Laboratories, która w ciągu niecałego miesiąca zmodyfikowała torpedę Mk 24 w prototyp, który został z sukcesem wystrzelony z wyrzutni torpedowej, wypływając za pomocą własnego silnika z wyrzutni umieszczonej na barce testowej. Nowa torpeda o nazwie kodowej „Cutie” została oznaczona jako Mark 27 (Mk 27).