Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa 6-cylindrowe, czterosuwowe silniki Diesla MAN (wyprodukowane na licencji we Francji) o łącznej mocy 840 koni mechanicznych (KM). Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne o łącznej mocy 660 KM. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 13 węzłów na powierzchni i 8,8 węzła w zanurzeniu. Zasięg wynosił 1700 Mm przy prędkości 10 węzłów w położeniu nawodnym oraz 84 Mm przy prędkości 5 węzłów pod wodą. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 40 metrów.
Okręt wyposażony był w siedem wyrzutni torped kalibru 450 mm: jedną wewnętrzną na dziobie, cztery zewnętrzne systemu Drzewieckiego oraz dwie zewnętrzne po obu stronach kiosku, z łącznym zapasem 8 torped model 1904. W 1916 roku na okręcie zamontowano działo pokładowe kal. 47 mm M1902 L/50. Załoga okrętu składała się z 29 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Przebieg służby „Le Verrier” został wcielony do służby w Marine nationale w 1914 roku. Jednostka otrzymała numer ewidencyjny Q88. Okręt podczas I wojny światowej pełnił służbę na wodach Morza Śródziemnego. W sierpniu 1914 roku „Le Verrier” bazował na Korfu, patrolując stamtąd wody Cieśniny Otranto. Jednostka została skreślona z listy floty w 1925 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Okręty podwodne typu Brumaire Kategoria:Okręty zbudowane w Arsenale w Tulonie