przed wejściem głównym znajdował się portyk z dziesięcioma kolumnami jońskimi. Wewnątrz mieściło się 14 sal wystawowych. 26 października 1901 przed wejściem głównym odsłonięto konny pomnik cesarza Fryderyka III. Zbiory obejmowały początkowo głównie dzieła sztuki sakralnej i malarstwa niemieckiego (między innymi Andreasa Achenbacha, Lucasa Cranacha Starszego i A. von Menzela) oraz malarstwa zachodnioeuropejskiego (np. Sandro Botticelli) a także kopie rzeźb antycznych. Od 1911 również dzieła Picassa i Van Gogha.
Tuż przed końcem II wojny światowej eksponaty ukryto w obawie przed zniszczeniami w 80 różnych miejscach na Śląsku. Zbiory biblioteczne znalazły się w Instytucie Herdera w Marburgu. Podczas oblężenia Festung Breslau budynek muzeum został zbombardowany i spłonął. Siedzibę muzeum po wojnie przeniesiono do dawnego gmachu Rejencji Śląskiej. Ruiny rozebrano całkowicie w 1964. W 1969 na jego miejscu zbudowano Zespół Szkolno-Przedszkolny nr 13 Ulice, przy którym stało muzeum, noszą nazwy „ul. Muzealnej” i „placu Muzealnego”.