W lutym 1951 rozpoczął pracę w ministerstwie spraw wewnętrznych, w którym kierował wydziałem politycznym. Od marca 1951 do marca 1952 pełnił funkcję wiceministra spraw wewnętrznych, a także komendanta głównego Policji Ludowej (Policia Popullore). W 1953 pełnił funkcję wiceministra zaopatrzenia. W lipcu 1954 mianowany ministrem rolnictwa, którą to funkcję pełnił do 11 stycznia 1960. Jako deputowany zasiadał w Zgromadzeniu Ludowym.
W listopadzie 1960 został usunięty z zajmowanych stanowisk – w oficjalnym dzienniku Zëri i Popullit uzasadniano tę decyzję zaniedbywaniem obowiązków ministerialnych. Mianowany dyrektorem kołchozu w Goranxhi k. Gjirokastry po roku stracił także i to stanowisko. 20 marca 1961 utracił mandat deputowanego do parlamentu. Został internowany wraz z rodziną początkowo we wsi Kuç, a następnie w Progonacie (okręg Tepelena). W 1962 został oddzielony od rodziny i umieszczony w obozie pracy w Zvërnecu k. Wlory. 23 sierpnia 1967 aresztowany przez funkcjonariuszy Sigurimi. W tym samym roku stanął przed sądem i 3 listopada 1967 został skazany na 20 lat więzienia za uprawianie wrogiej agitacji. W 1976 trafił do więzienia w Burrel. Uwolniony w 1987, ponownie spotkał się z rodziną w Cërriku, gdzie wszyscy byli internowani do 1991. W 1995 został uznany przez sąd za osobę prześladowaną przez reżim komunistyczny.