Architektura Kościół w swej obecnej formie pochodzi z ostatniej ćwierci XV wieku. Wyglądem zewnętrznym nawiązuje przypuszczalnie do architektury lombardzkiej, dostosowanej – w zmniejszonej skali – do ówczesnej, miejscowej tradycji, zarówno w samym mieście (Sant'Aponal), jak i na prowincji (Muggia). Kościół ma formę trzynawowej, pozbawionej transeptu bazyliki, przekrytej dwuspadowym dachem. Jego apsydy zamknięte są płaskimi ścianami. Taka forma jest typowa dla miejscowych, późnogotyckich świątyń parafialnych.
Fasada Surowa, pozbawiona dekoracji fasada kościoła podzielona jest pionowo na 3 części, z częścią środkową, zamkniętą dużym łukiem, i częściami bocznymi, zamkniętymi półłukami. Lizeny oddzielające poszczególne części zwieńczono niewielkimi, ceglanymi piramidami. Ściany części bocznych, odpowiadające nawom bocznym, przepruto ostrołukowymi monoforiami, a część środkową – dużym oculusem, umieszczonym w górnej partii. W przyziemiu umieszczono 3 proste portale – większy w części środkowej i dwa mniejsze w częściach bocznych. W lunecie nad portalem głównym widoczne są pozostałości fresku Chrzest Chrystusa. Kształtem fasady przypuszczalnie inspirował się lombardzki architekt Mauro Codussi projektując fasady kościołów San Zaccaria i San Michele in Isola.