Podobno właśnie Łobojko wymyślił dla nich pseudonim Modrzejewscy, którego Helena Modrzejewska używała do końca życia, a Zimajer i (jego druga żona Adolfina) przez kilka lat. Następnie Zimajer przebywał z Modrzejewską we Lwowie (nie wiadomo, czy tam występował), w 1863 występował w teatrze prowadzonym przez Eisenbach-Ortyńskiego w Czerniowcach. W 1864 roku uzyskał koncesję na prowadzenie teatru w Czerniowcach i objął dyrekcję teatru polskiego i niemieckiego. W 1865 wyjechał z Modrzejewską na dwa i pół miesiąca do Wiednia, Grazu i Pesztu. Po powrocie do Galicji Modrzejewska zdobyła angaż do teatru krakowskiego, a Zimajer dalej prowadził teatr w Czerniowcach (do 1866)Emerich Ritter von Moccosini prowadził jego finanse teatralne, zob. Edward Webersfeld Teatr prowincjonalny w Galicji „Scena i Sztuka” 1908-1909 (cykl)..
W 1873 już jako wdowiec ożenił się w Warszawie z aktorką Adolfiną Franciszką Wodecką. Ze związku przyszło na świat dwoje dzieci, w 1869 córka Helena a w 1871 syn Karol MikołajRok, miejsce ślubu i uznanie dzieci za aktem ślubu w parafii Nawiedzenia NMP w Warszawie nr 53/1873: https://www.szukajwarchiwach.gov.pl/skan/-/skan/8fdba9a89e81ea06c0ec7d3c0007ca12e2dea3a2723a30d862258f4cd21dee1d. W dalszym ciągu prowadził teatry prowincjonalne.