biblioteczki kolonijne i dostarczając książki dzieciom chroniącym się w piwnicach. Została w tym czasie ranna, po ewakuacji warszawiaków przebywała w obozie w Pruszkowie, następnie w Radomiu.
Kwalifikacje zawodowe zdobywała od czasów wojennych. W 1942 r. ukończyła pięciomiesięczny kurs bibliotekarstwa, zorganizowany przez konspiracyjny Związek Bibliotekarzy Polskich, a w 1943 r. rozpoczęła studia na tajnym Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego (sekcja historyczna). Uczestniczyła w seminariach profesorów Władysława Tomkiewicza i Janusza Wolińskiego. Studia ukończyła w 1950 r., uzyskując dyplom zawodowy. Na początku lat 50. ukończyła kurs dla dokumentalistów w Centralnym Instytucie Dokumentacji Naukowo-Technicznej w Warszawie. W 1959 r. uzyskała tytuł magistra bibliotekoznawstwa na Uniwersytecie Łódzkim (pracę Polskie katalogi księgarskie II połowy XIX wieku przygotowała pod kierunkiem profesor Heleny Więckowskiej), a w 1966 r. decyzją Ministra Kultury i Sztuki została powołana na stanowisko kustosza dyplomowanego (1 sierpnia 1972 awansowana na starszego kustosza dyplomowanego).