Usunięcie ostatnich elementów infrastruktury i przywrócenie stanu terenu sprzed budowy dokonano w 1999.
Budowa i działanie thumb|left|250px|Przekrój przez reaktor SRE Celem SRE było zademonstrowanie możliwości uzyskania energii cieplnej z reaktora jądrowego chłodzonego ciekłym metalem (sodem) w celu komercyjnego wytwarzania z niej energii elektrycznej. Celem drugorzędnym było zebranie danych o pracy reaktora na paliwie jądrowym uranowo-torowym. Reaktor był elastyczną platformą badawczo-rozwojową.
Z uwagi na to, że pary sodu w temperaturach roboczych reaktora mają niskie ciśnienie, w odróżnieniu od pary wodnej, SRE nie potrzebował systemu wysokiego ciśnienia chłodziwa. Z tego samego powodu nie potrzebował też specjalnej obudowy bezpieczeństwa – zakładano konieczność zabezpieczenia gazów o ciśnieniu atmosferycznym.
Rdzeń reaktora umieszczony był w dolnej części zbiornika ze stali nierdzewnej, zanurzony w ciekłym sodzie. Składał się z 43 elementów paliwowych, każdy złożony z 7 prętów paliwowych. Pręt stanowił stalowy cienkościenny cylinder o długości 180 cm, wypełniony 12 pastylkami paliwa jądrowego. Niektóre elementy paliwowe wyposażone były w termopary. Odczyt dwóch z nich prowadzony był z pokoju kontrolnego reaktora a pozostałych – poza pokojem.