Cała kawaleria, w tym ta dowodzona przez Cerialisa musiała uciekał do pobliskiego fortu. Siły nie brały udziału w następnych walkach, dołączyły dopiero do Swetoniusza Paulinusa po jego zwycięstwie.
Rok czterech cesarzy Jako krewny Wespazjana, Cerialus został zakładnikiem Witeliusza w 69 roku, podczas wojny domowej zwanej rokiem czterech cesarzy. Cerialisowi udało się uciec w przebraniu wieśniaka i dołączyć do armii Flawiusza. W armii Wespazjana został jednym z dowódców kawalerii, która brała udział w zdobyciu Rzymu. Jego zadaniem było wejście do Rzymu przez terytorium Sabian wzdłuż Via Salaria.
Powstanie Cywilisa Ten sukces oraz zaufanie jego szwagra dało Cerialisowi dowództwo nad Legio XIV Gemina, który stacjonował w trudnej do utrzymania prowincji Germania Inferior. Na ziemiach tych w 69 roku wybuchło powstanie Batawów, germańskiego plemienia, które miało na celu obalenie rzymskiej władzy wykorzystując chaos jaki zapanował w państwie rzymskim podczas wojny domowej między Witeliuszem a Wespazjanem. Na czele powstańczej armii stanął Juliusz Cywilis, wyszkolony w rzymskich oddziałach pomocniczych (auxilla). Armia buntowników odniosła duże sukcesy m.in. pokonała dwa rzymskie legiony w walkach niedaleko miasta Xanten. Cywilis rozbił także siły rzymskie wysłane w celu stłumienia powstanie pod wodzą Marka Flakkusa.