już latem 1941 w południowej części obwodu działało 5 oddziałów i 4 grupy partyzanckie. Działacze partyjni przy aktywnym udziale Bielskiego założyli 63 organizacje partyjne w oddziałach partyzanckich obwodu mińskiego i poleskiego. Od końca sierpnia Komitet Obwodowy KP(b)B działał w rejonie Jeziora Czerwonego, gdzie Bielski wraz z dowódcami oddziałów i kierownikami podziemia zajmowali się zagadnieniami konspiracyjnymi: ustalaniem pseudonimów, wyrabianiem fałszywych dokumentów, opanowywaniem języka, ustalaniem miejsc spotkań i umownymi sygnałami. Wkrótce baza komitetu została przeniesiona do rejonu lubańskiego, gdzie w marcu 1942 zostało utworzone zgrupowanie partyzanckie, którego dowódcą został Wasilij Kozłow, zastępcą dowódcy ds. operacyjnych Roman Maczulski, a zastępcą dowódcy ds. pracy partyjnej i komsomolskiej – Bielski, który zajmował się uzbrajaniem partyzantów. Gdy na początku maja 1943 Maczulski wyjechał na leczenie do Moskwy, dowódcą zgrupowania został (do lipca 1944) Bielski, który otrzymał stopień pułkownika. Pod jego dowództwem partyzanci przeprowadzili wiele akcji kolejowych wymierzonych w transporty przeciwnika. W styczniu 1944 udało się nawiązać stałą łączność z 1 Frontem Białoruskim i sztabami 65 Armii i 61 Armii.