Od maja 1943 do maja 1944 dowodził 216 Dywizją Lotnictwa Myśliwskiego/9 Gwardyjską Dywizją Lotnictwa Myśliwskiego 8 Armii Powietrznej Frontu Południowego i 4 Ukraińskiego, brał udział w operacji donbaskiej i melitopolskiej, w maju 1944 otrzymał stopień generała majora i został dowódcą 6 Gwardyjskiego Korpusu Lotnictwa Myśliwskiego 16 Armii Powietrznej 1 Frontu Białoruskiego, uczestniczył w operacji białoruskiej, wiślańsko-odrzańskiej, pomorskiej i berlińskiej. Do maja 1943 wykonał 82 loty bojowe, stoczył 11 walk powietrznych, w których strącił 4 samoloty wroga; poza tym zniszczył jeden samolot wroga na ziemi przy ataku na nieprzyjacielskie lotnisko.
W 1948 ukończył Wyższą Akademię Wojskową im. Woroszyłowa i został zastępcą dowódcy 16 Armii Powietrznej w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, od czerwca 1949 do października 1951 był zastępcą dowódcy 57 Armii Powietrznej, a od października 1951 do maja 1955 szefem Krasnojarskiego Zarządu Floty Cywilnej, następnie zakończył służbę wojskową.