Historia Już w latach 20. XX wieku rozważano możliwość produkcji ropy przy użyciu gorącej wody i katalizatorów zasadowych. Był to wstęp do rozwoju późniejszych technologii HTL, które wzbudziły zainteresowanie badaczy – zwłaszcza podczas kryzysu naftowego w latach 70. XX wieku. W tamtym okresie (PERC) opracowało technologię wysokociśnieniowego (hydrotermalnego) skraplania i następnie zaprezentowało wykorzystującą ją instalację (o wydajności 100 kg/h) w w Albany w USA. W 1982 roku opracował w Holandii proces HTU. Inne organizacje również badały technologie hydrotermicznego skraplania biomasy: (Niemcy), (Dania), (Cincinnati, USA) oraz (Philadelphia, USA). Obecnie badaniem możliwości komercyjnego zastosowania technologii zajmują się takie firmy jak (Australia), (Turcja), (Dania i Kanada) oraz (Indie).
Reakcje chemiczne Podczas skraplania hydrotermalnego długie łańcuchy cząsteczek tworzących biomasę są rozrywane pod wpływem temperatury i następuje usuwanie tlenu w postaci (dehydratacja) oraz (dekarboksylacja). W rezultacie otrzymany zostaje olej HTL o wysokim stosunku wodoru do węgla.