W 1876 odziedziczył po zmarłym ojcu irlandzki tytuł wicehrabiego Gormanston i angielski tytuł barona Gormanston, stworzony po to, aby umożliwić seniorowi rodu zasiadanie w Izbie Lordów, z której irlandzcy arystokraci byli formalnie wyłączeni. W 1885 rząd lorda Salisbury mianował go gubernatorem Brytyjskich Wysp Podwietrznych, a dwa lata później został przeniesiony na urząd gubernatora Gujany Brytyjskiej. W 1893 objął stanowisko gubernatora Tasmanii, na którym pozostał do 1900 roku. Tym samym był ostatnim gubernatorem tego terytorium w okresie, zanim przekształciło się ono z kolonii brytyjskiej w jeden ze stanów Związku Australijskiego.
Zmarł w wieku 70 lat, przyczyną zgonu był krwotok śródmózgowy. Został pochowany w rodzinnej krypcie na terenie swoich dóbr rodowych w Irlandii.
Odznaczenia Lorda Gormanston dwukrotnie otrzymał Orderem Św. Michała i Św. Jerzego: w 1887 (klasy Rycerz Komandor), awansowany w 1897 (klasy Rycerz Wielkiego Krzyża).
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1837 Kategoria:Zmarli w 1907 Kategoria:Arystokracja brytyjska Kategoria:Gubernatorzy Tasmanii Kategoria:Parowie dziedziczni Kategoria:Brytyjscy oficerowie Kategoria:Odznaczeni Orderem św. Michała i św. Jerzego