z wieżą Gauci i wieżą Mamo.
Budowla została zmodyfikowana w XVIII wieku, podczas rządów Wielkiego Mistrza Marc’Antonio Zondadariego, oraz około roku 1760, i była podobno wykorzystywana jako miejsce nielegalnych spotkań pomiędzy członkami Zakonu (którzy ślubowali zachować celibat) oraz młodymi kobietami.
Podczas II wojny światowej, w latach 1939-1945, budynek został zarekwirowany przez armię brytyjską, lecz po zakończeniu wojny zwrócono go właścicielom.
Wieża Bubaqra wraz z ogrodem została odrestaurowana i służy teraz jako rodzinne zacisze. Wieża umieszczona jest na liście National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. Budynek, na listach Malta Environment and Planning Authority (MEPA), znany jest oficjalnie jako Palazzo Bubaqra i ma status zabytku narodowego klasy 2.
Wygląd wieży Wieża Bubaqra położona jest na terenie posiadłości rolniczej, otoczona jest przez ogród z drzewami cytrusowymi. Wieża jest kwadratowa w kształcie, posiada cztery narożne wyniosłe turrety (rodzaj bartyzany). Jej architektura wpłynęła