Benjamin Péret (ur. 4 lipca 1899 w Rezé, zm. 18 września 1959 w Paryżu) – francuski poeta surrealistyczny.
Życiorys W 1917 roku został powołany do wojska, brał udział w działaniach wojennych na Bałkanach, potem trafił do Salonik. Po wojnie przyjechał do Paryża. W 1920 roku związał się z grupą dadaistów skupionych wokół pisma Littérature. Rok później został opublikowany jego pierwszy tomik poezji, zatytułowany Le Passager du transatlantique.
Po opublikowaniu Manifestu surrealizmu przez André Bretona, zaprzyjaźniony z nim Péret również odszedł od dadaizmu i przyłączył się do nowego ruchu. W 1925 roku został redaktorem pisma „La Révolution surréaliste”.
W latach 1929–1931 przebywał w Brazylii, pod zarzutem agitacji komunistycznej (w tym czasie był zwolennikiem trockizmu) został tam aresztowany, uwięziony i deportowany. Po powrocie do Europy, wyjechał z Francji do Hiszpanii, gdzie brał udział w wojnie domowej po stronie republikańskiej.
W latach 1940–1947 przebywał w Meksyku, zafascynowany sztuką prekolumbijską.