syn Gotard z Życka, wieloletni sędzia ziemski płocki (1365–1408) i negocjator traktatów z Krzyżakami, wnuk – Adam z Życka, kasztelan gostyniński (1432–1446), i prawnuk – Ziemak, łowczy płocki (1437–1471), piszący się z RościszewaJanusz Grabowski, Kancelarie i dokumenty książąt mazowieckich 1341–1381, DIG, Warszawa 1999.Kazimierz Pacuski, Możnowładztwo i rycerstwo ziemi gostynińskiej w XIV i XV wieku, Wyd. Neriton, Instytut Historii PAN, Warszawa 2009.Anna Supruniuk, Otoczenie księcia Ziemowita IV (1374–1426), DIG, Warszawa 1998.Anna Supruniuk, Mazowsze Ziemowitów, DIG, Warszawa 2010..
Rościszewscy swoje nazwisko przyjęli od wsi Rościszewo leżącej 10 km na północ od Sierpca. Rościszewo stanowiło centrum dóbr rycerskich, obejmujących w II poł. XIV w. ok. 200 km² w 80% zalesionych terenów, leżących nad rzeką Skrwą, w granicach tamtejszej parafii (erygowanej w 1383 roku) oraz później przyłączonych kilku osiedli z parafii Skrwilno oraz wsi Borkowo Wielkie, Śniedzianowo i Kisielewo. Dobra w Rościszewie tworzyły jedną, ale nie główną, z wielu domen należących do potomków Daćboga h. Junosza, wojewody płockiego, i jeden z największych kompleksów ziemskich w ziemi płockiejAleksander Gieysztor (red.), Dzieje Mazowsza, PWN, Warszawa 1994..