Zakażenia nim można podzielić na:
Koagulazoujemne Wśród gronkowców koagulazoujemnych wyróżnia się: wrażliwe na nowobiocynę
oporne na nowobiocynę
Niektóre gronkowce koagulazoujemne stanowią prawidłową florę człowieka, na przykład Staphylococcus epidermidis, który może czasami wywoływać zakażenia protez, oraz Staphylococcus saprophyticus, który powoduje zakażenia dróg moczowych u młodych kobiet.
Inne gatunki u człowieka nie odgrywają znaczącej roli, ale niektóre mają znaczenie w weterynarii.
Diagnostyka i leczenie zakażeń gronkowcowych Gronowce mogą być hodowane na prostych pożywkach, na przykład Chapmana lub Bairda-Parkera, w zwykłych warunkach.
Do antybiotyków przeciwgronkowcowych należą: chloramfenikol – maść mupirocyna – maść cefadroksyl – antybiotyk w postaci granulatu do sporządzenia zawiesiny, kapsułek, tabletek powlekanych spiramycyna – antybiotyk w tabletkach klindamycyna – antybiotyk w postaci granulatu do sporządzenia zawiesiny lub w postaci roztworu do iniekcji.
Niektóre nowe fagotypy są odporne na penicylinę i tetracykliny.
Przypisy
Kategoria:Staphylococcaceae Kategoria:Morfologia bakterii