Frunze.

Służba wojskowa Był uczestnikiem wojny domowej, w czasie której był wielokrotnie ranny. Brał udział w działaniach wojennych na Ukrainie przeciw oddziałom Semena Petlury oraz Nastora Machno. W 1922 roku walczył przeciw powstańcom w Dagestanie. W 1924 roku brał udział w tłumieniu powstania w Gruzji. Dowódcą kompanii w 111 Pułku Piechoty 37 Dywizji Piechoty został w 1925 roku. Od grudnia 1928 roku był zastępcą dowódcy batalionu w 111 Pułku Piechoty. W październiku 1929 roku został mianowany dowódcą batalionu w 111 Pułku Piechoty. Funkcję komendanta szkoły pułkowej pełnił od lipca 1930 roku. Od 1 stycznia 1931 roku pełnił obowiązki p.o. szefa sztabu 111 Pułku Piechoty a 1 kwietnia 1931 roku został zastępcą szefa sztabu 111 Pułku Piechoty. Szefem sztabu 111 Pułku Piechoty był od 20 lipca 1931 roku. Od czerwca 1932 został zastępcą ds. liniowych dowódcy 80 Pułku Piechoty. Od lipca 1932 roku do pierwszych miesięcy 1934 roku został przeniesiony do 80 Pułku Piechoty 27 Dywizji Piechoty w Witebsku, gdzie w listopadzie pełnił obowiązki dowódcy pułku. W maju 1934 roku rozkazem РВС СССР № 0284 został skierowany na studia w Akademii Wojskowej im. M.W. Frunze, którą ukończył z wyróżnieniem w 1937 roku. Rozkazem НКО СССР № 3418 z 17 września 1937 roku został awansowany do stopnia majora.