Oficer Kierownictwa Budowy Kolei Puck–Hel od 1 września 1920 roku, gdzie początkowo był w kompanii roboczej nr 3 dowódcą plutonu, a po jej demobilizacji od 19 listopada 1920 roku zastępcą dowódcy 12 kompanii wojsk kolejowych. 28 lutego 1921 roku awansowany do stopnia porucznika piechoty. Wraz z podpisaniem pokoju przeniesiony 18 marca 1921 roku do baonu zapasowego 1 pułku wojsk kolejowych w Krakowie. W Łęgu koło Krakowa kierował budową prochowni, a od września do listopada 1921 roku uczestniczył w kursie doszkalającym wojsk kolejowych w Jabłonnie. Powrócił do pułku jako młodszy oficer i dowódca 3 kompanii w I baonie, a później dowódca oddziału roboczego w Nowym Targu. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 10. lokatą w korpusie oficerów kolejowych. Przesunięty 19 czerwca 1922 roku na dowódcę sekcji administracyjno-taborowej pułku. W 1923 roku ukończył kilka kursów fachowych (gazowy, oświatowy, doszkalający, informacyjny, uzbrojenia) i jednocześnie kontynuował studia na UJ, zaliczając łącznie 6 semestrów studiów. W 1924 roku ponownie dowodził kompanią, a następnie przydzielony do 5 pułku artylerii ciężkiej na stanowisko oficera baterii.