W 1919 roku został awansowany kolejno na stopnie porucznika, kapitana.
15 lutego 1920 został dowódcą 155 pułku piechoty wielkopolskiej, na którego czele walczył na wojnie z bolszewikamiRozkaz Nr 13 Dowództwa Frontu Wielkopolskiego z dnia 4 lutego 1920 roku, Dział II Personalny, § 19 i rozkaz Nr 21 Dowództwa Frontu Wielkopolskiego z dnia 29 lutego 1920, Dział II Personalny, § 11.. 15 lipca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu majora, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii niemieckiej. W 1921 służył w 73 pułku piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 327. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 73 Pułk Piechoty. W latach 1922–1923 był komendantem PKU Gostyń (do 26 maja 1922 z tymczasową siedzibą w Krotoszynie), a następnie komendantem PKU Jarocin, pozostając oficerem nadetatowym 70 pułku piechoty w Jarocinie. 12 kwietnia 1927 mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 21. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 31 grudnia 1928 został przeniesiony w stan spoczynku. Po zakończeniu służby zamieszkał w Poznaniu.