Antoni KoleńskiW ewidencji kościelnej piśmiennictwa diecezji przemyskiej przed 1939 był określany w języku łacińskim jako „Antonius Koleński”. (ur. 1847 lub 4 maja 1848 w Samborze, zm. 6 stycznia 1917 w Krośnie) – polski duchowny rzymskokatolicki, proboszcz, dziekan, kanonik. Radny powiatowy i miejski, działacz społeczny i niepodległościowy.
Życiorys thumb|240px|Nagrobek Antoniego Koleńskiego Urodził się w 1847 w Samborze lub 4 maja 1848Data urodzenia 4 maja 1848 została podana na inskrypcji nagrobnej ks. Antoniego Koleńskiego.. W 1870 otrzymał święcenia kapłańskie i został duchownym rzymskokatolickim. Posługiwał w Parafii św. Wawrzyńca w Rymanowie, gdzie był wikariuszem, a od 1890 do 1908 proboszczem. Od 1891 był także dziekanem rymanowskim. Jego kandydatura była rozważana odnośnie do objęcia mandatu posła do Sejmu Krajowego Galicji po śmierci Jana Duklana Słoneckiego w 1896. Podczas służby w Rymanowie dokonał remontów kościoła i plebanii, wzniósł nowy ołtarz, nabył organy. Za jego sprawą w 1902 w Rymanowie osiadły siostry zakonne Służebniczki Najświętszej Marii Panny.