W Sanoku od około 1907 był zaszeregowany w grupie geometrów do robót pomiarowych•••••, a od około 1913 był rządowo upoważnionym cywilnym geometrą. Urzędował wówczas przy ulicy Tadeusza KościuszkiW publikacjach prasowych był określany także jako „nadgeometra”, zob. oraz „nadinżynier” – por. .

Udzielał się w pracy społecznej. Podczas uroczystości w Sanoku ku czci „Lirnika Mazowieckiego” tj. Teofila Lenartowicza w 1893 był autorem przemowy. Był członkiem założycielem Towarzystwa Szkoły Ludowej, został działaczem tegoż, skarbnikiem, członkiem wydziału sanockiego Towarzystwa Szkoły Ludowej. Z ramienia TSL zajmował się zakładaniem szkółek początkowych (wspólnie ze Stanisławem Basińskim). Był członkiem wydziału Towarzystwa „Korpusy Wakacyjne” w Sanoku. Był członkiem zwyczajnym Macierzy Szkolnej dla Księstwa Cieszyńskiego. Był członkiem sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (lata 90. XIX wieku, 1906, 1912), pełniąc funkcję zastępcy członka sądu honorowego•••••. Był zastępcą prezesa Kółka Dramatyczno-Muzycznego w Sanoku, ponownie wybierany: 9 listopada 1895 prezesa Jana Staruszkiewicza, 20 stycznia 1897 prezesa Józefa Heldenburga. Po wybudowaniu gmachu sanockiego „Sokoła” został reżyserem powołanego tamże teatru amatorskiego.