Cała akcja sztuki trwa jeden długi dzień i ukazuje powikłaną sytuację uczuciową lady Collyer i najbliższych jej mężczyzn. Bohaterka obsesyjnie pożąda swojego młodszego kochanka i choć cieszą się wspólnie bardzo udanym życiem erotycznym, żadne z nich nie jest w stanie znaleźć w tym związku satysfakcji emocjonalnej, co ostatecznie prowadzi do rozpadu ich relacji. Z kolei jej mąż wciąż ją kocha i bardzo pragnie ją odzyskać. Hester szczere ubolewa nad jego cierpieniem, ale wie, że jest już w innym miejscu swojego życia i nie potrafiłaby wrócić do roli żony dżentelmena z wyższych sfer, będącej tylko tłem dla męża. To wszystko skłania ją do ponownej próby samobójczej. Udaremnia ją pan Miller, sąsiad i zarazem były lekarz, pozbawiony prawa wykonywania zawodu z powodu nie ujawnionych bliżej przewinień dyscyplinarnych, przez które spędził nawet pewien czas w więzieniu. Miller pokazuje Hester, że sensem życia może być samo życie i że nawet brak jakiejkolwiek nadziei nie oznacza, że nie warto przeżyć kolejnego dnia.
Tytuł Określenie "głębokie błękitne morze" użyte jest w tekście sztuki jako metafora, przy pomocy której Hester opisuje w pewnym momencie własne skłonności samobójcze.