Był jednym z założycieli i przywódców Partii Nowej Emigracjihebr. עלייה חדשה (Allija Ha-dasza) założonej w 1942, a po jej połączeniu z Partią Progresywną działał w kierownictwie również tego ugrupowania. Pracował jako przewodniczący sądu dyscyplinarnego pracowników państwowych, był też wykładowcą w Szkole Prawodawstwa i Ekonomii w Tel Awiwie. W 1960 był jedną z osób, które potwierdziły tożsamość nazistowskiego zbrodniarza Adolfa Eichmanna porwanego przez Mosad z Argentyny i przewiezionego do Izraela. Jego wspomnienia i świadectwo zostały złożone w Instytucie Jad Waszem, a także wykorzystane w książkach dotyczących procesu Eichmanna.
W 1959 doszło do połączenia Partii Progresywnej i Ogólnych Syjonistów i powstania Partii Liberalnej. Z listy tego ugrupowania Kohen po raz pierwszy i jedyny dostał się do izraelskiego parlamentu w wyborach parlamentarnych w 1961. W piątym Knesecie zasiadał w trzech komisjach: pracy, spraw wewnętrznych oraz konstytucyjno-prawnej.