W październiku 1980 Krajowa Komisja Porozumiewawcza i Lech Wałęsa przekazali wicepremierowi Mieczysławowi Jagielskiemu postulat uregulowania spraw związanych z dostępem związku zawodowego do mediów: związek miał otrzymać prawo wydawania ogólnopolskiego dziennika o nakładzie równym przynajmniej nakładowi wydawanego przez Zrzeszenie Związków Zawodowych Głosu Pracy, oraz prawo do wydawania periodyków o zasięgu lokalnymFriszke 2005, s. 22.. Po długich negocjacjach prowadzonych przez Józefa Bareckiego i Karola Modzelewskiego (z udziałem m.in. Joanny Dudy-Gwiazdy i Lecha Kaczyńskiego) pod koniec listopada władze wyraziły zgodę na wydawanie przez „Solidarność” ogólnopolskiego tygodnika, a także tygodników regionalnych publikowanych w Szczecinie, Katowicach, Wrocławiu i KrakowieFriszke 2005, s. 23–24.. Władze liczyły na to, że powstanie oficjalnych związkowych pism, objętych kontrolą Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk, ograniczy zasięg i wpływ biuletynów wydawanych poza cenzurą.