Kierował odbudową Zamku Królewskiego i murów obronnych w Piotrkowie.

Po wojnie kontynuował studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, której absolwentem został w 1948. Od 1948 członek Stowarzyszenia Architektów Polskich Oddział w Łodzi. W latach 1949 do 1964 był pracownikiem na wyższych stanowiskach w Centralnym Biurze Projektów Budownictwa i Architektury (późniejszy Miastoprojekt Łódź).

W 1963 na wniosek Ministerstwa Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych został wytypowany na stypendystę Ministerstwa Spraw Zagranicznych Francji. Odbył ponad półroczny staż urbanistyczno-architektoniczny w urzędach w Paryżu i departamentach wschodnich i południowych.

Po powrocie z Francji w latach 1963 do 1971 był Głównym Architektem m. Łodzi, kierownikiem Wydziału Budownictwa, Urbanistyki i Architektury przy Prezydium Rady Narodowej m. Łodzi. Odpowiadał między innymi za przygotowanie nowej wersji planu ogólnego miasta obowiązującego od 1972. Członek Rady Naukowej ds. Komunikacji przy Prezydium Rady Narodowej m. Łodzi (1964-1971).