Podstawowym uzbrojeniem „Minekaze” były cztery armaty kal. 120 mm w pojedynczych wieżach: po jednej przed nadbudówką, między dwoma kominami, jedna za tylnym kominem i ostatnia za rufową nadbudówką. Były one ponumerowane od '1' do '4' od przodu do tyłu. Miał też trzy podwójne wyrzutnie torped 533 mm: jedną na pokładzie między przednią nadbudówką a przednim działem i dwie między trzecim a czwartym działem. Mógł również przenosić 20 min, a także trał.
W latach 1937–1938 „Minekaze” był jednym z okrętów, którym wzmocniono kadłub, dodano osłony kominów i zmniejszono pojemność zbiornika paliwa do 279 ton. Na początku wojny, armaty nr 2 i nr 3 i dwie tylne wyrzutnie torped zostały zdemontowane. W zamian zamontowano cztery wyrzutnie bomb głębinowych z zapasem 36 bomb głębinowych i 10 lekkich działek przeciwlotniczych 25 mm. Zmiany te zmniejszyły jego prędkość do 35 węzłów (65 km/h).
Budowa i służba „Minekaze”, zbudowany w stoczni Maizuru, był pierwszym okrętem typu Minekaze. Stępkę pod niego położono 20 kwietnia 1918 r., zwodowano go 8 lutego 1919 roku, a do służby wszedł 29 maja 1920 roku. Po wejściu do służby, „Minekaze” został wraz z bliźniaczymi , „Okikaze” i włączony do 2. Dywizjonu Niszczycieli w ramach 2. Floty.