pozostałą część spodu ciała porastają pióra szarobrązowe. Samica ma białe okolice oczu, a kolor rdzawy obejmuje wyłącznie czoło.
Zasięg występowania Szczeciogonki eukaliptusowe zamieszkują obszar Australii położony na południe od rzeki Murray w północno-zachodniej części stanu Wiktoria, dawniej także w południowo-wschodniej części stanu Australia Południowa. Obecnie ptaki te występują już wyłącznie na obszarach chronionych – w parkach narodowych Murray-Sunset, Hattah-Kulkyne (wraz z przyległym Nowingi State Forest) i Wyperfeld.
Ekologia i zachowanie Środowiskiem życia szczeciogonków eukaliptusowych są przeważnie niskie zadrzewienia eukaliptusów, również i malee z trawami z rodzaju Triodia i zarośla traw Triodia z wrzosami. Chwostki te żyją w niewielkich (4–8 osobników) grupach podczas zimy, w sezonie lęgowym łączą się w pary i zajmują terytorium wielkości 3–5 ha. Pożywienie szczeciogonków eukaliptusowych stanowią owady, prawdopodobnie również nasiona. Skład diety słabo poznany. Ptaki te odzywają się wysokim szczebiotem. Głos kontaktowy to wysokie trii, głos ostrzegawczy to głośniejsze trrt.
Sezon lęgowy trwa od września do listopada. Gniazdo buduje samica, jest ono zamknięte. Na budulec składają się włókna roślinne, pajęczyny, pióra i inny miękki materiał. Ulokowane jest w kępie trawy.