lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty.
W okresie okupacji organizował na terenach obecnej Litwy organizację konspiracyjną „Szare Wilki”.
Po utworzeniu Państwowego Korpusu Bezpieczeństwa został mianowany okręgowym inspektorem na Białostockie, jednocześnie kierował Wydziałem Organizacyjnym Inspektoratu Głównego PKB. Nosił kilka pseudonimów konspiracyjnych m.in. „Kwiatkowski”, „Piecowski”Polska podziemna.
Uczestniczył w powstaniu warszawskim. 5 sierpnia 1944 roku został ranny na ul. Jasnej.
Zmarł 7 sierpnia 1945 roku w Krakowie. Pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera XIVA-18-26), a jego grób jest również symboliczną mogiłą starszego syna Bohdana Maciejowskiego – żołnierza NSZ ps. „Bohun”.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 862 (16 lutego 1921) Krzyż Walecznych czterokrotnie Złoty Krzyż Zasługi (11 kwietnia 1939) „za zasługi na polu bezpieczeństwa publicznego”. Srebrny Krzyż Zasługi (11 listopada 1936) „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 (1 grudnia 1928) Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości (1 stycznia 1929) Odznaka „Za służbę graniczną” (7 listopada 1929)
Przypisy
Bibliografia