Dnia 12 kwietnia 1947 Bruno wyruszył z trójką dzieci: Gianfranco (4-letni), Carlo (7-letni) i Isolą (10-letnia), do miejsca pielgrzymkowego w Rzymie nazywanego Tre Fontane (tradycyjne miejsce ścięcia św. Pawła Apostoła). Podczas odpoczynku w parku eukaliptusowym, Cornacchiola przygotowywał wystąpienie przeciwko wierze Kościoła katolickiego, podważające Dogmat o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny. Dzieci natomiast grały w piłkę. W pewnym momencie najmłodszy syn, Gianfranco, zniknął w poszukiwaniu piłki. Ojciec znalazł go klęczącego przed grotą, która znajdowała się w pobliżu, powtarzającego słowa: „Piękna Pani”. Rodzeństwo chłopca również upadło na kolana. Ojciec wszedł do groty i zobaczył Madonnę. Maryja jaśniała swoim pięknem. Była ubrana w długą białą suknię, przepasaną różowym paskiem. Jej głowę okrywał zielony płaszcz, opadający na ramiona, sięgający aż do jej bosych stóp. Spod płaszcza wystawały jej czarne włosy. Do piersi przyciskała Biblię, która oznaczała źródło Objawienia Bożego. Powiedziała: