W barwach Luqueño spędził sześć miesięcy jako podstawowy zawodnik, po czym przeniósł się do beniaminka ligi portugalskiej – Portimonense SC, z którym podpisał dwuletni kontrakt. Nie zdołał jednak rozegrać żadnego spotkania dla klubu z siedzibą w Portimão i już po pół roku powrócił do ojczyzny, zasilając drużynę Deportivo Cali. W tamtejszej Categoría Primera A zadebiutował 15 maja 2011 w wygranym 1:0 spotkaniu z Atlético Junior. Po zaledwie dwóch występach w lidze został piłkarzem ekipy Atlético Huila z miasta Neiva, gdzie jednak kontynuował złą passę i również pozostawał głębokim rezerwowym.
W lipcu 2012 Valencia zasilił spadkowicza z drugiej ligi argentyńskiej – stołeczny klub Chacarita Juniors, gdzie przez sześć miesięcy rozegrał zaledwie jeden występ na trzecim poziomie rozgrywek. Bezpośrednio po tym przez pół roku pozostawał bez klubu, po czym rękę wyciągnął do niego chilijski drugoligowiec Deportes Copiapó. Tam odbudował swoją formę i mając niepodważalne miejsce w wyjściowym składzie został czołowym piłkarzem rozgrywek, co po roku zaowocowało transferem do rodzimego Independiente Medellín. Już w pierwszym, jesiennym sezonie Finalización 2014, jako podstawowy piłkarz wywalczył z nim wicemistrzostwo Kolumbii i sukces ten powtórzył również pół roku później, w wiosennym sezonie Apertura 2015.