Zającowate zgryzają pędy młodych drzew w zalesieniach i odnowieniach lasu, w zadrzewieniach śródpolnych oraz sadach. Zniszczenia powodowane przez zające są rozproszone, a przez króliki skoncentrowane na danym obszarze co spowodowane jest stadnym trybem życia tego gatunku. Zającowate zgryzają dłuższe odcinki pędów niż jeleniowate, grubości do 1 cm i na wysokości do 1 m od podłoża. W wyniku ciągle rosnących siekaczy, zającowate zgryzają więcej pędów niż zjadają. Miejsce zgryzienia pędu charakteryzuje się gładką powierzchnią i jest skośne w stosunku do osi pędu. Zającowate wyrządzają szkody przez zgryzanie głównie na obszarach odnowień sztucznych lasów oraz w drzewostanach przebudowy, gdzie zgryzaniu ulegają sadzonki drzew liściastych (np. buku, dębu, klonu).
Lokalnie zgryzanie może być spowodowane przez wiewiórki pospolite wśród siewek oraz żubry, które wyrządzają duże szkody w młodych drzewkach na obszarach, gdzie występują (np. Bieszczady, Puszcza Białowieska).