Szlonski wysyłał do Gaponowa również inne książki po hebrajsku.
W 1969 ukazał się w Izraelu, dokonany przez Gaponowa, przekład Rycerza w tygrysiej skórze – gruzińskiego eposu narodowego autorstwa Szoty Rustawelego. Przekład został wyróżniony prestiżową Nagrodą im. Saula Czernichowskiego, jednak władze radzieckie nie zezwoliły Gaponowowi na wyjazd w celu odebrania nagrody.
Wkrótce Gaponow zapadł na ciężką chorobę. Po przejściu w Leningradzie operacji usunięcia guza mózgu pozwolono mu wyjechać z ZSRR i 27 maja 1971 przybył razem z matką do Izraela. Pozostałe miesiące życia spędził w szpitalu, nigdy nie odzyskawszy zdolności mówienia. W tym czasie ukończył hebrajski przekład powieści Lermontowa Bohater naszych czasów.
Obok twórczości poetyckiej i translatorskiej zajmował się również pracą naukową. W 1969 wygłosił w Leningradzie odczyt poświęcony motywom biblijnym w twórczości Rustawelego (opublikowany pośmiertnie w 1979). Przez 15 lat pracował nad słownikiem frazeologicznym języka hebrajskiego. Był członkiem Izraelskiej Akademii Nauk.
Pisał również wiersze w języku rosyjskim.
Nagrody W 1969 za przekład Rycerza w tygrysiej skórze otrzymał Nagrodę im. Saula Czernichowskiego. W 1972 otrzymał Nagrodę Prezydenta Izraela. W 1989 został pośmiertnie uhonorowany gruzińską Nagrodą Państwową im.