Późniejszy okres W grudniu 1976 w ramach wymiany zawodników przeszedł do Montreal Expos. Podczas trzech sezonów występów uzyskał średnią 0,281, zdobył 46 home runów i zaliczył 242 RBI. Po zakończeniu sezonu 1979 jako wolny agent podpisał kontrakt z Boston Red Sox, a 1980 otrzymał nagrodę Lou Gehrig Memorial Award. Sezon 1980 był ostatnim, w którym rozegrał więcej niż 100 meczów. W Red Sox występował przez dwa kolejne sezony głównie jako designated hitter.
W styczniu 1983 został zawodnikiem Philadelphia Phillies, zaś w kwietniu 1985 powrócił do Cincinnati Reds. 13 maja 1985 w meczu przeciwko Phillies pobił rekord należący do Honusa Wagnera, zostając najstarszym zawodnikiem w historii MLB, który zdobył grand slama. Karierę zawodniczą zakończył w 1986 roku.
Kariera szkoleniowa W latach 1987–1992 był członkiem sztabu szkoleniowego Cincinnati Reds, zdobywając w 1990 tytuł World Series. W 1993 został menadżerem tego zespołu, jednak po 44 meczach, osiągając bilans 20–24 został zwolniony z tej funkcji. Pod koniec maja 2001 został menadżerem Florida Marlins, a w 2002 został asystentem menadżera generalnego Marlins.