mały Dżalal Al-e Ahmad (ur. 2 grudnia 1923 w TeheranieM. Abassy, Kultura..., s. 466-467., zm. 9 września 1969) – irański myśliciel oraz działacz społeczny i polityczny, pisarz, poeta, publicysta.
Życiorys Pochodził z głęboko religijnej szyickiej rodzinyM. Axworthy, Revolutionary..., s. 60-61.. Zarówno jego ojciec, jak i brat oraz mężowie sióstr byli duchownymi; ojciec równocześnie prowadził sklep na jednym z teherańskich bazarów. Ukończył podstawową szkołę religijną, następnie kształcił się w średniej szkole muzułmańskiej Marwi, jednej z najlepszych tego typu placówek w Teheranie. Bez wiedzy rodziny podjął równolegle naukę w szkole świeckiej, jednak nie ukończył jej, gdyż w 1943 został wcielony do armii. Już po zakończeniu II wojny światowej podjął studia filologiczne na Uniwersytecie Teherańskim, a po ich ukończeniu został nauczycielem języka arabskiego i retoryki. Pod wpływem samodzielnych lektur porzucił religijny światopogląd wpojony mu w domu, wstąpił natomiast do komunistycznej partii TudeM. Axworthy, Revolutionary..., s. 46.. Według niektórych autorów największy wpływ na ewolucję jego poglądów wywarły prace Ahmada Kasrawiego.