Premier Singapuru Lee Kuan Yew nie okazywał dużego entuzjazmu wobec generalissimusa Czang Kaj-szeka, który przegrał wojnę domową w latach 40. XX wieku; podkreślał on również, jak trudną walkę stoczył z kierownictwem komunistycznego Pekinu zaledwie dekadę wcześniej. Jednocześnie na skutek odłączenia od Malezji w 1965 kraj został narażony na zagrożenia zewnętrzne i wewnętrzne, co m.in. oznaczało pozbawienie wspólnego rynku z Federacją Malajską. Ponadto mały terytorialnie Singapur od początku swojego istnienia był zależny od światowej gospodarki, zagranicznego handlu oraz importu zagranicznych towarów. W rezultacie, głównym celem rządu było opracowanie systemu mającego zapewnić bezpieczeństwo i przetrwanie krajuAlan Chong, "Singapore’s Relations with Taiwan 1965-2005: From Cold War Coalition to Friendship under Beijing’s Veto", [w:], Ho Khai Leong, Hou Kok Chung, Ensuring Interests: Dynamics of China-Taiwan Relations and Southeast Asia, Institute of China Studies, Malezja, 2006, s. 181.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stosunki tajwańsko-singapurskie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.